Rina: "Een persconferentie organiseren met het crisisteam voelde betekenisvol"

Voor Rina van der Werf voelde elke dag als senior woordvoerder bij de Radboud Universiteit Nijmegen betekenisvol. "Bij de Radboud werken is bijzonder omdat het mij het gevoel geeft dat ik midden in de wereld sta."

Het is niet de eerste keer dat je voor de Radboud Universiteit werkt, toch?

‍"Klopt, afgelopen najaar werkte ik ook kort bij de Radboud Universiteit. Dat was mijn eerste opdracht via Abe. Het was een spoedopdracht: in het weekend nam Abe contact met mij op en de maandag daarna startte ik. In januari vroeg de Radboud Universiteit of ik terug wilde komen in verband met het ouderschapsverlog van een collega. Deze opdracht liep tot 20 februari.  

De afgelopen periode werkte ik samen met een collega-woordvoerder voor de afdeling Marketing & Communicatie van de Radboud Universiteit. We zaten in een aparte kamer en in dezelfde gang als de bestuurders van de universiteit. Dat past goed bij onze corporate rol. Andere communicatiespecialisten en de wetenschapsvoorlichters werken op een andere verdieping." 

‍

Hoe zag een werkdag voor jou eruit?

‍"Ik was dagelijks heel druk met allerlei maatschappelijke thema’s die op de campus spelen. Er was veel persaandacht omdat alles wat wat op de Universiteit gebeurt onder een vergrootglas ligt. Daarnaast spelen er bij de Radboud grote thema’s zoals bezuinigingen en een nieuwe strategie. Hier kreeg ik veel vragen over, onder andere van Vox Media. Hiervoor begeleidde ik onder andere bestuursleden en andere collega’s bij de voorbereiding en het doen van interviews."

Hoe maak je impact met je werk?

‍"Eigenlijk voelt iedere dag betekenisvol, maar de crisiscommunicatie rondom de bezetting van een onderzoekscentrum door pro-Palestijnse studenten voelde voor mij  als een hoogtepunt. Dit gebeurde vorig jaar op mijn derde werkdag. Ik was onderdeel van het crisiscommunicatieteam en omdat de situatie risicovol was in het onderzoekscentrum, kwam de hele Nederlandse pers erop af.  

Tijdens die dag kwamen we als crisisteam regelmatig bij elkaar om te bespreken hoe we het beste konden handelen. Bij de VU kreeg ik eerder te maken met Palestina conflicten, maar deze keer waren de studenten minder goed benaderbaar. Uiteindelijk hebben we ‘de driehoek’ ingeschakeld omdat de situatie te risicovol was: een overlegorgaan tussen de Nijmeegse burgemeester, de politie en de Radboud Universiteit. Het lukte de politie uiteindelijk pas de volgende morgen om de bezetters uit het onderzoekscentrum te krijgen. Eenmaal buiten zijn ze gearresteerd.  

Diezelfde morgen werd ons crisisteam al platgebeld door de media. We hebben toen besloten een persconferentie te organiseren met de rector magnificus en decaan van de faculteit . Ook vertelde een professor iets over de risico’s die de studenten liepen in het onderzoekscentrum. De samenwerking binnen het crisisteam was heel goed: het voelde als een fijne samenwerking om dit met een klein professioneel team op zo'n korte termijn te organiseren."

‍

Crisiscommunicatie was een belangrijk onderdeel van je werk bij de Radboud. Wat heb je daarvoor nodig?

‍"In ieder geval een goed crisisteam dat regelmatig de koppen bij elkaar steekt om te bepalen wat er op dat moment moet gebeuren. In dit geval was het ook belangrijk dat we in contact bleven met de bezetters, de media en interne en externe stakeholders zoals de politie en de burgemeester. Als onderdeel van het crisisteam moet je op zo’n moment ook weten wat je niet moet doen. Zo moet je gevoelige informatie niet naar buiten brengen als de feiten nog niet helemaal duidelijk zijn.

Op persoonlijk vlak is het belangrijk dat je je hoofd koel houdt. Gelukkig heb ik heel veel crisiscommunicatie gedaan, ook door mijn eindredactie werk voor live tv-programma’s."

‍

Wat vond je nog meer bijzonder aan deze opdracht?

"Ik vond het heel speciaal om als woordvoerder contact te hebben met allerlei groepen studenten en gesprekken te regelen tussen hen en het college van bestuur. Zo werkte ik met Joodse en pro-Palestina studenten, maar ook veel met Iraanse studenten die op dit moment geconfronteerd worden met een verschrikkelijke thuissituatie."

Wat maakt dat je goed op je plek zat bij deze opdracht?

"Dat komt denk ik door mijn liefde voor jonge mensen. Ik voel me erg betrokken bij waar zij mee zitten en hoe zij dingen beleven. Ik vind het belangrijk dat we in onze communicatie aandacht hebben voor wat er speelt bij de ander. Dat doet iedereen goed. Daarom adviseer ik bestuurders in mijn werk ook altijd om te luisteren naar studenten en het gesprek aan te gaan. Ook als dit moeilijke en emotionele gesprekken zijn. Dat sluit denk ik ook mooi aan bij Abe Impact: werken op een plek waar je het verschil kunt maken. Niet alleen op de inhoud maar ook met communicatie. En niet te vergeten: mijn collega’s bij de Radboud waren bijzonder aardig en het was heel prettig samenwerken. Dat maakte het natuurlijk ook erg fijn!"